Węgiel Film Festival 2017: pofestiwalowe zapiski

Węgiel Film Festival to przegląd przygotowany przed studentów i dla studentów. Po wejściu do kina Kosmos można poczuć się jak przed drzwiami auli uniwersytetu, na którym zamiast wykładowcy głos zabiorą adepci z całego świata. W trakcie dwóch festiwalowych dni, byliśmy ich słuchaczami.

Nieme kino

Kino studentów to w swojej formie stoi w opozycji do współczesnego świata. To sanktuarium, w którym możemy odciąć się od przegadanej rzeczywistości i z odwagą spojrzeć w ekran bez obaw, że w następnej minucie zostaniemy zastraszeni kolejną porcją wiadomości. Studenci dają nam cisze, oszczędne dialogi i komentarze.

W ich filmach porozumiewanie się z innymi nie jest naturalnym procesem wymiany myśli, to gra gestów i przedmiotów. Z jednej strony możemy tą ciszę tłumaczyć jako diagnozę na relacje – brak komunikacji i rozmowy wyparty przez codzienną rutynę lub technologię. Z drugiej strony można spojrzeć na filmy nowego pokolenia jako ukłon w stronę innych jakości w kinie. Rezygnując z wymiany zdań, reżyserzy mogą pozwolić sobie na dosłowne „malowanie postaci”, otaczanie ich badawczym okiem kamery, kierowanie uwagi widza na wiązkę światła, szelest i rekwizyt.

Węgiel Film Festival czy Coal Film Festival

Wydaje się, że żaden przegląd kina studenckiego nie mógłby mieć trafniejszego minerału za nazwę niż „węgiel”. To surowiec – symbol Górnego Śląska, wydobywany w trudnych warunkach, niezwykle wartościowy, którego bezbarwną formą występowania jest diament.

Oto mamy festiwal młodych ludzi, odkrywających w sobie pasję i chęć przekazania innym swojej wizji świata w parunasto-minutowych obrazach. Z przyczyn jednak mi nieznanych, dostęp do niego mają wyłącznie osoby władające językiem angielskim. Wyświetlane na ekranie filmy zagraniczne były opatrzone jedynie napisami w tym języku, nie zapewniono także ustnego tłumaczenia rozmów z twórcami, które odbywały się po pokazach. Biorąc pod uwagę fakt, że to festiwal otwarty dla każdego widza, warto by zadbać o to, by wszyscy mieli równe szanse odbioru filmów.

Wyniki XIV Węgiel Film Festival – 6-7 kwietnia 2017

GRAND PRIX – CIGARBOX BLUES Christopher Kaufmann

NAJLEPSZA REŻYSERIA/BEST DIRECTING – THE HAMSA, Gadzhimurad Efendiev

NAJLEPSZE ZDJĘCIA/BEST PICTURES – ASWARA, Siddharth Rajeev Govindan

NAJLEPSZA MUZYKA ORYGINALNA/BEST ORIGINAL SCORE – MALTEMPO, Alan Borodovsky

NAJLEPSZA ANIMACJA/BEST ANIMATION – A LOVE STORY, Anushka Kishani Naanayakkara

NAGRODA PUBLICZNOŚCI/AUDIENCE PRIZE – PONURA TRESURA, Ala nunu Leszynska

WYRÓŻNIENIA/SPECIAL MENTIONS:

  1. CZUŁOŚĆ, Emila Zielonka
  2. ZABURZENIE, Julian Tałandziewicz
  3. LOG IN DINNER, Hugo Cheong
  4. THE ALAN DIMENSION, Jac Clinch
  5. HYPERTRAIN, Etienne Kompis, Fela Bellotto

 

Foto : Tymoteusz Staniek

Więcej: Węgiel Film Festival